Hallo allemaal,

Onze gos is nu bijna 8 maanden en wat is die aan het puberen zeg!!! Sinds begin september gaan we met hem naar de hondenschool. Daar gaat (ging) alles ok.
Het wordt echter met de les erger.
De oefeningen doet hij (zelfs behoorlijk goed en hij gaat er echt wel zienderogen op vooruit) maar hij doet ze enkel echt van "moeten" want veel leuker is "de vrouwtjes achterna zitten. In het verlengde daarvan is ook het grommen en tanden laten zien naar mannelijke rivalen. (en ik moet echt mijn 2 handen gebruiken om hem aan de leiband tegen te houden).
Dit is vreselijk vervelend gedrag want nu doet hij dat ook op straat.
Is dat gewoon een manier van omgaan met hormonen en komt alles uiteindelijk weer goed?

In de les haalt hij ook uit naar de opvoeders die hem terecht wijzen. Gelukkig hebben zij geen schrik en kunnen ze hem nog altijd de baas. Vervelend is ook dat dergelijke correcties altijd gepaard gaan met trekken en sleuren aan de wurgriem.
De wurgriem is niet zo'n beste oplossing, want dat kan heel gevaarlijk zijn voor zijn nekwervels. Ik voel me er eerlijk gezegd ook niet zo goed bij.
Voor het lopen aan de riem ben ik inderdaad op de zachte methode overgestapt, want ook daar heeft al dat wurgen nog niet veel resultaat opgeleverd.
Die gos van mij is ontzettend koppig! (is dat een eigenschap van de Catalaan?)
Gisteren zijn we gaan wandelen en telkens als de leiband strak stond ben ik gestopt en heb ik hem naar mij terug laten komen. En, inderdaad ik heb wel de indruk dat het werkt. Het zal misschien wel wat langer duren maar ik voel mij er vééél beter bij. We willen tenslotte onze hond echt geen pijn doen... maar ja... luisteren moet natuurlijk wel.
Voor zijn agressief gedrag tijdens de les heb ik echter geen alternatief op de wurgketting.
Kan iemand mij helpen aub?
Hij is echt wel een schatje en hier thuis heb ik nog nooit agressief gedrag vastgesteld. Hier is hij een echte klitband, volgt ons waar we ook gaan (tot op toilet) en hij schraapt steeds zijn pootje om geknuffeld te worden.
Hoe verklaar je zo'n ommezwaai?

Persoonlijk ga ik steigeren van een hondenschool waar ze de slipketting nog gebruiken en er door lesgever correcties worden gebruikt die de agressie bij je hond opwekken.

Mijn advies is: wegwezen daar!
Zijn er daar geen hondenscholen die hondvriendelijke methoden gebruiken en je leren hoe je hond zijn aandacht op jou leert te houden? Zeker tijdens de les moet dat mogelijk zijn. Nu leert hij alleen maar vreemden en andere honden zijn niet prettig en mijn enige verweer is uithalen.
In ieder geval kun je beginnen door hem te belonen op de momenten dat hij met zijn aandacht bij jou is. Geef hem dan wat lekkers en wissel dit af met spelen. Dit is alvast een start die in ieder geval de band tussen jou en je hond nog steviger maakt.
Oefen dit eerst thuis en dan op plekken waar wat afleiding is.

Zoek ook als dat kan mensen met honden die stabiel in hun gedrag zijn en oefen daar bij en ga met hen als groepje aan de wandel zodat hij in gezelschap van rustige honden zich langzaam aan weer leert gedragen.

Dan ben je er natuurlijk nog niet maar het begin is er.

 

Dat is een heel herkenbaar verhaal wat je daar vertelt.

Mijn Gos is ook een reu en inmiddels 1 1/2 jaar oud. Toen hij op de vervolgcursus zat was hij ongeveer even oud als jouw Gos en deed hij exact hetzelfde. Ik weet niet of hij ook alleen aan de riem dat gedrag naar andere reuen vertoont of ook als hij los loopt?
Mijn Gos doet het met name aan de riem en tijdens de les. Toen was er niets met hem te beginnen. Vrouwtjes vindt hij helemaal geweldig en kan hij geen genoeg van krijgen maar reuen oh oh oh.
Als hij echter losloopt is er 99% van keren helemaal niets aan de hand maar aan de riem voelt hij zich heel stoer of zo.
Nu zijn we met de cursus C begonnen en is hij wat ouder en het gaat al een stuk beter moet ik zeggen en hij wordt iets rustiger.

Dus er is nog hoop en de pubertijd gaat weer over en ook zoals er al aangeven wordt: probeer zijn aandacht  te krijgen.
Dat helpt ook goed en gebruik geen slipriem.
Ikzelf heb een zgn gentle leader voor tijdens de cursus en dat werkt ook goed... Succes met de puber!

 

 

 

Bedankt voor de antwoordjes. Ik ben ook heel blij dat het blijkbaar toch een herkenbaar fenomeen is. En inderdaad, Hij vertoont dit gedrag enkel aan de lijn want anders loopt hij al kwispelstaartend naar elke andere hond en afhankelijk van diens gedrag gaat hij spelen of druipt hij het af... Zo stoer is hij niet hoor, maar aan de leiband... ja, met baasje erbij kan hij blijkbaar de wereld aan!
Wegwezen uit de club?
Wij mogen al blij zijn dat we er één hebben! ha ha! En het valt er wel mee hoor behalve dan die slipketting. Bah! vanaf nu blijft hij thuis!
De gentle leader ken ik niet (heb ondertussen naar een demootje gekeken op You Tube) Heeft nog iemand hier ervaring mee? Dat riempje over de neus, belet dit niet enigszins een vrij gedrag? Als jullie hier positief over zijn dan ga ik het zeker uitproberen (zal hem wel op internet moeten kopen want zoals al gezegd...echte innovators zijn het hier niet hoor!)

Morgen nieuwe les ZONDER SLIPKETTING! en je hoort van me.

 

Ik ben heel serieus hoor, als ik zeg wegwezen als het gedrag van de lesgevende dergelijke reacties van je hond uitlokt. Dan is het beter zelf je plan te trekken en voor jezelf goed te trainen en te oefenen, dan dat je ergens komt waar je hond verpest wordt.

Ik weet niet hoeveel ervaring je hebt met het aanleren van zitten, liggen af en blijf, wat toch de meest basale dingen voor een hond zijn. Kun je dat zelf dan is het vaak beter een leuk speel veldje op te zoeken waar af en toe iemand voorbij komt en misschien nog één of meerdere kennisjes uit te nodigen om eens gezamelijk te wandelen en onderweg wat oefeningetje te doen, dan je hond wekelijks aan een verkeerde training en bedreigende situaties bloot te stellen.

Ik wil ook even kijken of ik wat kan bijdragen aan je probleem. Zoals je in een ander bericht al hebt kunnen lezen heb ik twee reuen van 10 mnd. te logeren gehad (zonen van onze Lluna). Eentje is er nog tot vrijdagochtend. Ook deze twee kunnen behoorlijk fel uit de hoek komen.

De ene was altijd een rustige makkelijke reu tot enkele weken geleden. Toen begonnen zijn hormonen op te spelen en nu wil hij met iedere reu vechten. Helaas wint hij ook meestal en nu denkt hij dat hij iedereen aankan. Hij vocht ook de hele tijd met zijn broer die zich echt wel overgaf, maar omdat hij steed bleef aanvallen ging zijn broer zich op een gegeven moment weer verdedigen en bleven ze dus vechten. We moesten ze continu uit elkaar houden. Deze reu wordt nu gecastreerd en aangezien hij verder geen problemen had zal dit verder wel goed komen. De andere reu was minder agressief naar andere honden en speelt heel veel, ook met reuen, maar deze is b.v. weer angstig naar vreemden en trok ook aan de riem etc. Het trekken aan de riem heeft hij nu in een paar dagen weer afgeleerd omdat we toch maar de slipketting weer uit de kast hebben gehaald (sorry ). Een slipketting is meestal niet nodig, maar sommige honden zijn zo ongevoelig en sterk zodat het zonder veel moeilijker lukt. WEL moet je de slipketting goed gebruiken. Dat wil zeggen dat als je een correctie wilt geven, je dit pas kan doen als er geen spanning op de slipketting staat. Als je een correctie wilt geven doe je eerst een pas naar voren, dan valt de ketting open en dan geef je een KORTE ruk. Hierdooor slaat de ketting dicht rond de nek en dat immiteert de nekbeet die honden zelf als correctiemiddel gebruiken. De hond wordt dan niet verplaatst en krijgt ook geen whiplash.
Je kan wel zien dat ik vroeger bij Martin Gaus gewerkt heb toen deze nog voorstander van de slipketting was. Verder is het HEEL belangrijk dat je de hond onmiddelijk beloont als deze netjes loopt.

Ik ben in eerste instantie geen voorstander van een slipketting maar ik zie wel in dat het voor somige honden een uitkomst kan zijn mits de slipketting (en dus niet wurgketting) goed gebruikt wordt. Na een paar correcties wist de hond wat de bedoeling was.
Verder moet je ook HEEL consequent zijn en hem niet af en toe wel laten trekken omdat je zelf even druk met iets bent en tien minuten later mag het niet meer. Iedere keer dat het wel mag is weer een stap terug. Iedere hond is verschillend en wat voor de ene hond wel werkt, werkt voor de andere niet. Kijk dus naar waar jouw hond het beste op reageert en ga daar mee verder. Ik hoop dat je hier wat mee kunt.

 

Bedankt voor de reacties. Wij zijn nu al een heel poosje bezig met de slipketting (en niet wurgketting: regelrechte vertaling uit ons Franse "collier étrangleur"-bedankt voor de rechtzetting) en het heeft tot hier toe nog niet veel opgebracht. Of hij is te koppig of hij snapt het echt niet.
Morgen bespreek ik het in de les en ga inderdaad een andere aanpak voorstellen. Zoals gezegd, ik hou jullie op de hoogte!

 

Ik heb dezelfde problemen met onze reu, ik ben gestopt met de hondenschool daar ik er zelf een tenniselleboog aan overgehouden heb. Wat betreft de gentle leader, dat is het enige wat help bij onze reu, hij heeft er geen last van, wel in het begin is het wat gewoon worden, ik gebruik die altijd op verlof en ik kan er overal met naartoegaan zonder teveel te trekken.
Thuis is hij de liefste en gehoorzaamste hond, als hij er goesting voor heeft. Maar kun je daar nu boos op worden als ze iets mispeuteren en ze bekijken je vanonder hun haren met die twee chocoladebruine ogen, dan is mijn hart al aan het smelten.
Groetjes,

Wat mij enorm zorgen baart in je verhaal is dus o.a. het corrigeren door lesgevenden en dan op een manier die agressie/stress opwekt bij je hond.

Ten eerste dient de lesgevende jouw hond niet te corrigeren daar leer jij niets van en het is dan ook maar de vraag of de hond ook het niet gewenste gedrag bij jou niet meer vertoont.
Daarnaast doen deze mensen het ondeskundig want anders zou je hond niet naar hen uithalen en nog steeds met de teefjes en andere reuen bezig zijn.

Ten tweede bedenk je dat je hond gestressed is, want dat geeft deze manier van werken en omstandigheden. In ieder geval beleeft hij geen plezier aan het werken en trainen zoals je zelf al in je beginstukje aangeeft.
Ik vraag me dan ook af hoe het één en ander aangeleerd wordt en hoe er beloond wordt.
Persoonlijk, de gosjes die ik ken en die positief getraind worden werken super goed en met plezier!
Ik vraag me ook af of deze lesgevende kennis hebben en open staan voor een meer hondvriendelijke trainingsmethode. Ik denk het niet, anders gebeurde wat jij omschrijft niet.
De Gentle Leader kan soms uitkomst bieden, maar ook deze is bij onkundig gebruik niet zonder risico's voor de nek en je moet hier wel degelijk mee leren werken. Eerlijk gezegd vertrouw ik de methode met de gentle leader deze lesgevende ook niet toe.

Ik kom hier misschien wat cru en stevig in over, maar dat komt omdat ik dit allemaal al eens voorbij heb zien komen, slipkettingen , gentle leaders etc.
Er zullen heus mensen zijn die hier heel handig mee kunnen werken, maar voor de meeste van ons gaat dat niet op en krijg je alleen maar een verstoorde baas hond relatie en veel onzekerheid bij baas en hond. Dat wil niet zeggen dat je voor positief trainen geen goede vaardigheden (lees: goede timing) moet hebben anders sta je vrolijk het verkeerde gedrag te belonen en dus te versterken. Maar je hebt in ieder geval niet zo snel het risico dat het enige verweer van de hond nog bijten is.

Overigens een echte dominante hond hoeft doorgaans niet te vechten. Zijn gedrag en aanwezigheid is meestal al genoeg.
Het zijn de meestal de meer onzekere honden en dus vaak de puber die dit gedrag ontwikkelt, zeker als hij daar een keer succes mee heeft gehad.

Dus ten eerste probeer het vechten, uitschieten te voorkomen en dat kan door hem vertrouwen te geven en op het juiste moment zijn aandacht even te vragen en soms juist het één en ander rustig op een afstandje te laten bekijken zodat hij ziet ohhhh daar hoef ik me dus niet druk om te maken en kan langzaam de opwinding weg zakken.
Dus zorg dat hij niet hoeft te vechten. Verdiep je in gedrag van honden etc. Eenmaal aangeleerd wordt het steeds moeilijker om het er weer uit te trainen.

Ik wil een klein dingetje zeggen over de Gentle leader, die wordt bij ons alleen gebruikt om het trekken aan de riem tegen te gaan. Je moet daar zeker geen ruk aan geven zoals bij een slipketting daar kan je je hond zijn nek behoorlijk mee bezeren. Verder ben ik het helemaal met een eerdere reactie eens: weg bij die hondenschool en ga als het kan zelf met je hond aan de slag. Lees wat goede boeken of kijk naar goede video's. Daar kan je een heel eind mee komen.

Een gos is een hele slimme hond, maar ook het verkeerde leert hij snel. Succes, het gaat zeker lukken.

 

Ok, dus ook geen gentle leader. Gisterenavond ben ik hier thuis met het trainen begonnen. Stukjes kaas in de hand en "au pied!" Zo hebben we het ganse huis doorgewandeld met af en toe een zit, lig, blijf enz. Soms gooi ik een stukje kaas voor zijn pootjes en zeg: afblijven! Dit lukt allemaal prima! Precies een volleerde hond! Dus deze morgen nog maar eens en opnieuw prima. Dus, op voor het betere werk. Toen ik mijn andere puber deze morgen op school ging ophalen nam ik de hond mee (zonder leiband) maar met groentetaart in de hand. Dit was een beproeving. Allereerst omdat de weg naar onze parking toch wel vrij lang is (wij wonen op een berghelling en de wagen staat dus veel lager.
Een weg vol verleidingen: gasten in ons gastenhuis, honden bij de buren die allemaal blaffen en waar hij zich behoorlijk druk in maakt en... de auto. Eenmaal hij doorheeft dat we met de auto weggaan maakt hij zich uit de voeten en haal je hem niet meer terug. Hij was dus niet aangelijnd en het ging opnieuw prima (al moest hij toch even de andere kant oplopen om de buurthonden de mond te snoeren!!! (En roep hem dan maar terug!) ... Maar zelfs dat is gelukt mits een beetje geduld. De hond is mij uiteindelijk gevolgd tot bij de wagen. Bij zit ging hij netjes wachten tot ik de koffer openmaakte (toen heb ik hem wel bij zijn nekvel gegrepen om te voorkomen dat hij lopen ging) en hij is er helemaal vanzelf ingesprongen! (Ps: als iemand het recept van mijn groententaart wil..ha ha) Overigens in de kantlijn: Mijn Gos gaat niet zo graag met de wagen -al zit daar wel veel betering in- omdat het hier in de zomer heel heet is en zelfs met de airco kan het even duren eer die hitte uit de wagen trekt) Nu valt dat uiteraard veel beter mee en ook hij heeft dat gesnapt.

Dus... zoals jullie merken, ik doe mijn best en de hond ook. Deze middag gaan we naar de les. Hey , ik weet dat je het goed bedoelt hoor, maar zo erg is het in de les nu ook weer niet gesteld. Het zijn daar hele lieve mensen (vooral vrouwen) , gepassioneerd door honden en ze kunnen er erg goed weg mee. Hij laat zich trouwens uitgebreid door hen knuffelen. Behalve dan, wanneer hij iets doet dat echt niet door de beugel kan (zoals uithalen naar een mannetje) dan gaan ze er regelrecht op af, wordt er stevig aan de slipketting getrokken op de voorgeschreven manier en wordt er gebruld!) daarna geven ze hem aan mij terug nadat hij bedaard is en vragen ze mij hem te belonen voor zijn op dat moment opnieuw positieve gedrag. Zij nemen altijd de slechte rol op zich.

Verder werkt het systeem natuurlijk wel met belonen, aaien, enz... Al wat jullie hierboven reeds beschreven komt daar aan bod. Het is ook enkel af en toe naar die ene enkele die de idioot uithangt dat ze uithalen. (en dat is dus van al die honden die daar komen.. momenteel ons Gosje!)

Vraagje: nu ik de slipketting wil verbannen... wat doe ik hem nu aan bij de volgende lessen want aangeleind moet hij toch hé! Waar werk ik nu uiteindelijk best mee?

Heel erg bedankt voor al jullie goeie tips die ik zoals je kan merken met bergen energie en goeie moed, in de praktijk probeer te brengen.

Groetjes,

 

Ik ben het eens, weg met de slipketting, gentle leader? Ondingen, heel vervelend voor de hond, maar je bent op de goede weg, afleiding op de juiste momenten, veel met je stem werken, veel met beloning werken. Als je dan eens op moet treden is een harde stem al vreselijk voor ze. Gossen (ook de reutjes) zijn in principe heel gevoelig op stem en zo'n hondenschool? Daar zou ik al snel weg zijn ook al zijn de honden na dat geruk aan de nek weer aardig, want het geeft geen blijk van kennis in de hondeziel op deze manier.
Veel succes op de ingeslagen weg die je nu volgt . En nogmaals zij hebben niet aan jouw hond te trekken en als er al getrokken zou moeten worden doe je dat zelf!!!!!

Wat ze doen, ook al is het met goede bedoelingen, is onkundig, maar de dames weten gewoon niet beter.

Mijn advies is als hij denkt te moeten gaan blaffen loop achter uit weg van de hond waar hij naar aan het blaffen is, uiteindelijk zal hij naar je omkijken en kun je z'n aandacht vangen. Lukt je dit een poosje vast te houden beloon hem dan van mijn part met een hele groetentaart ! Oefen rustigjes aan, dat die aandacht steeds langer duurt, verwacht niet te veel te gelijk en als je denkt dat het genoeg voor hem is dan stop je de training gewoon.

De truck is positief gedrag belonen en negatief gedrag negeren en beter nog voorkomen. Weet je dat hij op een bepaalde hond reageert, blijf dan op zo'n afstand dat hij niet meer reageert . Train op die afstand zijn aandacht en vertrouwen in jou en op den duur zul je dichterbij de andere hond kunnen komen. Misschien worden het nooit dikke vrienden, maar moet dat ? Als ze elkaar tolereren ben je toch al een heel eind.

Mijn advies doe hem een gewone halsband om en laat ze nooit meer je hond overnemen om hem te corrigeren. Wil je toch persé daar trainen, doe dan vooral op een hondvriendelijke manier en doe dit dan om de kans te hebben om bij andere honden te trainen.

Geef het de tijd om te ontwikkelen je zult het heus niet direct in een keer voor elkaar hebben, daar gaat de nodige tijd over heen. Hij moet de kans krijgen om rustigaan volwassen te worden.

Overigens mijn complimenten dat je thuis zo fijn geoefend hebt met hem. Wat ook heel leuk is om met een jonge hond te doen zijn zoekspelletjes. Speeltjes in huis of de tuin verstoppen of brokjes. Eerst zo dat ze het zien, zodat ze het spelletje doorkrijgen en dan, terwijl ze b.v. in de gang of een andere kamer wachten. Daar train je dan spelenderwijs ook de blijf-oefening mee.

Succes en veel plezier ermee.

 

Vandaag naar de les geweest: Zonder slipketting! Met het gewone bandje om. Bij aanvang van de les ben ik met de 2 hoofdmonitors gaan praten. Gewapend met al mijn (jullie) argumenten heb ik uitgelegd dat ik mij niet zo goed voelde met de manier waarop we hem aanpakten en dat ik het graag over een andere boeg wou gooien.
Er is met begrip gereageerd en ze respecteren mijn standpunt. Ze hebben me gevraagd op welke manier ik te werk wil gaan en ze hebben ermee ingestemd me daarbij te helpen. Dus, zo van als hij gaat grommen of uithaalt (is 2 keer gebeurd) dan probeer ik zijn aandacht te krijgen en stappen we weg van het obstakel. Even rondje lopen, wat tegen hem praten, agility oefening.. daarna integreren we opnieuw de groep en hervatten we de opgelegde oefening. Vreemd is wel dat hij hier thuis verlekkerd is op kaas, hesp (en groentetaart) -hondekoekjes wil hij echt niet van weten, spugt hij gewoon uit. Hiervan maak ik gebruik door hem het woordje 'crach" (spuug) aan te leren en dat werkt. Gezien wij in de verbouwingen leven heeft hij hier regelmatig steentjes in de muil en die spuugt hij op bevel weer uit. Heel grappig!

Maar, om terug te komen op de les: daar wil hij van geen spijs weten! Dus belonen dmv lekkers werkt niet. Dus dan maar de knuffel! En het werkt. Het is bij heel even grommen gebleven zonder veel uithaal.

Daarentegen blijft het ontzettend moeilijk werken met al die vrouwelijke charme om hem heen (hierbij verval ik in het niets!) Het stappen aan de leiband en halt-houden zodra de leiband strak staat werkt prima maar enkel als er geen afleiding is. Deze namiddag had ik anders veel weg van iemand die probeerde te waterskiën op gazon!
Dus voila, er blijft (veel) werk aan de winkel maar we hebben 1 étappe alvast gewonnen: geen slipketting meer!

groetjes

 

Hartstikke fijn dat ze op les goed naar je argumenten luisteren,
heel veel succes met de betere aanpak!!

Dat is bemoedigend nieuws ! Dapper dat je dat zo aangepakt hebt en dit zo gelijk met de monitoren hebt besproken. Positief dat ze gehoor gaven aan jouw verzoek. Leuk ga vooral zo door en hou ons op de hoogte.
Misschien een tip wat betreft voertjes, probeer van alles uit . Toen mijn gos bij me kwam wilde ze helemaal geen lekkers, uiteindelijk heb ik haar met gehaktballen uit blik en camembert ( tja Frans hondje hè ) overstag gekregen. Daarnaast varieer in lekkers, de ene week dit de andere week iets anders. Vaak hoe harder het stinkt hoe lekker een hond het vindt.

Niks meer aan toe te voegen. Echt het gaat je lukken. Leg je lat niet te hoog, het is nog een jonge hond. En wees blij met elke vooruitgang.

Belonen op het juiste moment, dat is de sleutel. Ik heb een pittige gossedame van 10 maanden dus ik weet wat je door maakt. En zij is mijn vierde hond, en soms vind ik het ook nog moeilijk.

Oh dat hij nu niet in lekkers geïnteresseerd is op het veld heeft ook te maken met teveel opwinding. Denk maar aan als je zelf er opgewonden, gestressed bent, dan heb je toch ook geen boodschap aan eten.
Waarschijnlijk komt de interesse voor voer ook weer terug als hij minder opgewonden is. De meeste van mijn gossen willen niets lekkers op het veld of ze pakken het aan en spugen het weer uit. Sommigen komen er wel op terug als ze wat ouder zijn, zelfs tijdens wandelingen hebben de meeste geen tijd voor een beloning in de bek.

Mijn Gos heeft het tijdens de les ook altijd veel te druk voor wat lekkers en pakt het inderdaad wel aan maar spuugt het ook vaak weer uit. Ik heb elke les wat anders lekkers geprobeerd en nu heb ik gewone bonzo brokken en die vindt hij super lekker dus dat lukt wel.. Afgelopen zaterdag had hij ook een off day met veel uitvallen naar de reuen en hij is toen het klasje uitgezet door de instructrice en hij moest op een apart veldje zoekspelletjes gaan doen. Dit veldje hebben ze helemaal ingericht met bv een ballenbak, manden met eikels en nog veel meer. Overal hebben ze dan brokjes en lekkers verstopt en de bedoeling was dat hij dit dan in volle overgave ging zoeken. Nou de eerste 10 minuten vond hij van alles maar spuugde het ook net zo snel weer uit door alle opwinding. Toen verstopte de instructrice iets anders (lamb of zo) en dat vond hij wel weer erg lekker en inmiddels was hij ook weer wat rustiger dus hij heeft zich vol overgave in de ballenbak gestort om al dat lekkers te zoeken. Het was erg grappig gezicht.

De volgende les moet ik nu 15 minuten eerder komen en mag hij eerst weer in de ballenbak om rustig te worden voordat de les begint. Ik heb twijfels of dat wel zal werken maar goed, we zullen zien....

Ja, mijn gosje zal ook niets opeten wat hem niet aanstaat. Een pilletje innemen in vlees gestopt, in de kaas duwen, het vlees en de kaas zijn op en dan komt het pilletje er weer uit. Soms blijft er toch al eens een beentje in een stukje vlees steken, het vlees is naar binnen en het beentje floept hij er uit. Hij lust wel zeer graag een frietje maar er moet wel mayo opzitten anders mag ik het zelf opeten. Ze hebben wel allemaal zo hun eigenaardigheden en gewoontes.

Groetjes

Ha nou dat stel van mij lusten echt met graagte hun snoepjes, kaasjes worst etc. Er wordt door hem echt niks uitgespuugd. Gelukkig maar want anders kon ik niks met mijn obedience training en de DD training.
Spelen is daar wel een onderdeel maar verfijning kan ik dan echt alleen maar met voer. Ik moet ook wel zeggen dat bij mijn training van heel jong af aan op aandacht en concentratie gewerkt wordt. Alleen bij de schaapjes heb ik geen voer nodig, dat zou ook helemaal niet werken om daar met voer te trainen heb ik tot nu toe de indruk. hahaha.
Pilletjes gaan hier goed naar binnen met camembert dat is al een beetje bitter en dan valt het wat minder op.

Ook ik ben absoluut geen voorstander van de slipketting. Sinds een aantal weken zit ik (noodgedwongen) bij een andere hondenschool waar ik een van de weinigen in mijn groep ben zonder slipketting. En de baasjes van de honden die lopen te trekken krijgen het advies om de halsband zover mogelijk bovenin de nek te doen want dat vinden de honden heel vervelend.

De eerste les keek ik ook zeer verbaasd om mij heen. Ik zag bijna niemand zijn/haar hond belonen, terwijl ik met een flink gevulde beloningszak met gekookte kipfilet, stukjes long etc. daar rondliep. Maar mijn gos doet het prima, loopt keurig naast me met opgeheven hoofd... tenminste op het hondenveld, daar buiten is het een heel ander verhaal, ze is met alles en nog wat bezig en belonen werkt dan niet, al heb ik kaas, kipfilet, runder rookworst of kipfrikadellen bij me ik krijg geen contact en eten interesseert haar dan niet. Ook een speeltje is na 10 seconden niet meer interessant.

Ook ik denk dat dit gedrag aan haar puberteit ligt, ze is heel erg met haar omgeving bezig en gaat uit haar dak als ze een andere hond ziet. Ik probeer rustig te blijven en sta stil als ze trekt of loop de andere kant op (het duurt soms wel 5 minuten voordat ik ons kleine straatje uit ben en dat al ruim 8 maanden).
Pfff je geduld met een Gos wordt soms goed op de proef gesteld. Misschien heeft een van jullie nog een tip.

Tjheee help, ik heb geloof ik een zusje van jou schatje. Ja het is even werken met die hondjes. Ze mag van mij niet trekken aan de lijn. Nou vanmorgen duurde het geloof ik wel 15 min voor ik bij het bos was. Steeds maar stil staan en strak aan de lijn, na 8 maanden trainen heeft ze het nog steeds niet door.
Ben nu ook met een piep beestje bezig om haar aandacht te krijgen en dat werkt nu aardig, anders is ze de hele tijd op jacht, naar alles wat beweegt. Maar we houden de moed er in, het gaat lukken dat weet ik zeker.

 

Hallo iedereen,
met de moed in de schoenen begin ik dit mailtje, want ik heb zo het idee dat dit me wel eens zwaar zou kunnen gevallen. Het is nu ongeveer een maand geleden dat ik dit onderwerp opstartte na heel wat vervelend puber gedrag bij mijn gos. Door al jullie reacties ben ik heel moedig met veel van jullie tips aan de slag gegaan. Zoals jullie ook weten heb ik het op de hondenschol ook over een andere boeg weten te gooien: geen slipketting meer!
Voila , we zijn een maandje verder en dit zijn de bevindingen: Hier thuis doet ie het goed. Hij blijft een lieverd, weliswaar koppig en eigenzinnig, maar dat nemen we er bij. Wanneer mijnheer beslist heeft dat het knuffeltime is, kan niets hem op andere gedachten brengen. Dan gaat hij opspringen (waar wij hem dan natuurlijk de rug toedraaien en zijn negatieve gedrag compleet negeren) of pootje schrapen(wat met die stevige nagels van hem wel eens pijn kan doen) Voor een knuffel moet hij gaan zitten. Zover heeft hij wel al begrepen en dat lukt ook aardig maar in het heftigste van zijn enthousiasme is dit onmogelijk, dan hebben we net een dolle hond in huis.
Bon, hier heb ik vertrouwen in, het is een kwestie van geduld en volharden.

Wat het uit wandelen betreft hebben we gematigd beterschap. Aan de longe lukt het vrijwel hem steeds terug te roepen en hij heeft ondertussen begrepen dat bij het strak staan van de leiband hij enkele stapjes terug doet of gewoon wat wacht tot wij weer wat dichterbij komen. Dus ook hier, volhouden!

Aan de korte leiband is wandelen nog steeds korvee. Is dit opnieuw aan overmatig enthousiasme te wijten? Wij krijgen zo langzamerhand de indruk dat hij het gewoon niet snapt. Maar ok, ook hier houden we vol.

School: dit is een regelrechte ramp!
Zoals ik jullie reeds liet weten had ik de hele ploeg achter mij om het op een andere manier te proberen. We hebben dan ook alles geprobeerd. Hij wordt gewoon elke les agressiever. De interesse naar vrouwelijk schoon is wel wat getemperd en groeit er beetje bij beetje uit. Maar, naar mannetjes toe (vroeger naar enkelen en nu naar allemaal!) neemt het agressieve grommen, blaffen en uitvallen met de les toe. Een van de lesgeefsters heeft mij voorgesteld een pinnenband om te doen. Ze kwam hiermee op kousevoeten aan omdat ze mijn instelling naar de slipketting reeds kende. Ze garandeerde dat voor sommige honden gewoon het dragen ervan reeds voldoende kan zijn om te weten dat hij zich gedeisd moet houden. Dit zag ik niet zitten en heb dan ook geweigerd. (Als er echt geen andere weg blijkt te zijn dan kan ik dat later nog steeds overwegen maar momenteel blijf ik jullie woorden indachtig!
Daarna werd mij voorgesteld gedurende 1 les aan hondenruil te doen met een lieve dame die ook denkt dat we gewoon de juiste aanpak nog niet hebben gevonden. Zo wilden we testen of zijn gedrag misschien voortvloeit uit protectie naar mij toe. Of misschien is dit wel gewoon een negatieve eigenschap van de hond en daar moeten we dan mee leven.
Idem, de les op zich was ok maar de uitvallen naar andere (rustige) reuen bleef. De daaropvolgende les heb ik uit noodzaak de (zachte, nylon) muilband geprobeerd. Deze werd mij met zachte hand opgedrongen maar ik begrijp dat de allerminst zachtaardige uitvallen van mijn Gos de medecursisten niet echt geruststellen.

De socialiseringsoefeningen zijn een regelrechte hel! Voor mij geen gymzalen nodig: I have all I (dont) want right here!l Ik leg er wel graag de nadruk op dat de oefeningetjes: zit, lig, rappel, blijf en agility wel goed lukken. Mijn Gos is een prima leerling en al die obstakels doet hij als de beste. We maken veel vorderingen, doen zoekspelletjes en vinden dit allebei leuk. Alleen raken we steeds meer afgezonderd in de les omdat niemand ons kan of durft te benaderen.

Vorige zaterdag ben ik heel speciaal 3 kwartier vroeger gegaan zodat ik eerst uitgebreid kon wandelen met de hond, het hele terrein kon laten verkennen (geurtjes) enz. in de hoop dat dit hem enigszins zou kalmeren en dat we rustiger een nieuwe les tegemoet konden.

Niets helpt.

Woensdag was er opnieuw les en alhoewel ik geen enkele uitvlucht had , ben ik niet geweest. Ik zag er tegen op.
Vandaag zaterdag heb ik (met het lood in de schoenen) alle moed in handen genomen en ben ik toch maar weer naar de les gegaan. Amper aangekomen (en nog in de auto) begon het al bij het zien van 2 andere honden. (Dit gedrag vertoont hij NERGENS ANDERS!)
De les begon op standaard wijze, allemaal in 1 grote cirkel waarbij je om beurten tussen de honden door slalomt. Al bij de eerste hond begon voor mij de gymles. Mijn Gos heeft heel veel macht en al ben ik zelf ook wel een stevige madam, het is zwaar, loodzwaar. Ik voelde de branding in de ogen opkomen (en zels nu weer bij het schrijven van dit mailtje) maar ik wilde toch een scene vermijden. Ik moest volhouden op de weg naar een wel-opgevoede hond.
Bij kandidaad nr 2 ben ik echter geknapt. Met een huilbui uit pure woede, frustratie en machteloosheid heb ik het voor bekeken gehouden. Dit is echt niet meer leuk. Niet voor mij, niet voor de hond en niet voor de andere mensen.

Eens het terrein af was Mijn Gos weer een makje. Een zeer lieve trainster is mij achterna gehold en we hebben het op een (na enigszins bedaren) zeer rustige manier uitgepraat. Ik garandeerde haar dat dit gedrag enkel daar tot uiting komt en dat mijn Gos voor de rest een echt schatje is. Dat we nog nooit één enkel negatief gedrag bij hem hebben vastgesteld en dat elke andere hond die we op zondag tegenkomen (zonder leiband) een nieuwe speelkammeraad is.
Zondag nog hadden we hier 2 uit de kluiten geschoten honden (Dalmatier en Labrador) bij ons in huis. De 3 honden hebben gespeeld tot ze er bij neervielen! Nu is het voor mij een uitgemaakte zaak: Wegwezen uit de club!

Ik geef de schuld aan niemand! Iedereen heeft echt gedaan wat hij kon. Nu, hoed af voor die lesgeefster die mij achterna gehold is. Zij heeft mij voorgesteld om van nu af aan op dinsdag, na het werk, het "privé" te doen. Ze gaat samen met haar "moeilijke meid" met mij de stad in. Beide honden aan de leiband en testen wat dat geeft in het dagelijkse leven op straat. Afwachten dus.

Ik ben ontzettend teleurgesteld. Niet in mijn hond . Wel had ik de hoop dat door spel en training mijn Gos zou kunnen uitgroeien niet alleen tot een gehoorzame, luisterende hond waarop je kan vertrouwen (waarin ik nog steeds geloof) maar ook in het "delen". "Samen" aan agility doen, samen spelen, samen de oefeningen opdrijven naar een "gevorderd" stadium.
Ik heb het moeilijk met het aanvaarden dat mijn Gos dé énige hond (op zo'n 30 tal) is die deze symptomen vertoont.

Hier thuis geven wij hem geen aanleiding tot agressie. Dit gedrag is hij maar heeeel geleidelijk aan beginnen te vertonen.

In hemel's naam: hoe kan ik dit verhelpen?

Ik heb al aan castratie gedacht, maar dit wordt mij wel door iedereen afgeraden. (Je zou er dikke, luie honden door verkrijgen) Wij willen enkel het beste voor de hond en het gezin. Voor alle eerlijkheid moet het volgende gezegd: toen wij onze gos destijds habben "gereserveerd" (op kleurkriterium want de kennel was zo'n 1200 km van ons vandaan en over en weer rijden voor het uitkiezen van een puppie was dus moeilijk) werd ons gezegd dat gezien wij de bleekste hond gekozen hadden, we tevens voor de grootste, de dikste en de meest vooraanstaande pup van het nest gekozen hadden.

Jeezes, waarom hebben we niet gekozen voor dat ietwat achterstallige hulpeloze kleintje??? Please, help???!!

 

Waarom woon je nu ook zo'n kl... eind weg. Het is zo moeilijk om een goed advies op afstand te geven. Omdat je van hier uit niet exact kunt zien wat er allemaal precies gebeurt. B.v. wat doe jij , wat doet je hond exact op een bepaald moment. Wat ik uit je verhaal begrijp is dat jouw gos zich OK gedraagd t.o.v andere honden, ook reuen, als je niet met hem op het veld ben ? Tja en verder zijn er nu ook eenmaal reuen die niet van andere reuen houden, maar toch kunnen leren zich aan de lijn normaal te gedragen.

Ik denk dat je hartstikke goed bezig bent, je probeert alles en je geeft niet op. Als je hier doorheen bent, heb je volgens mij echt de goed luisterende hond die je zo graag wil hebben. Als ie zich sociaal en ok gedraagt bij andere reuen als je op een veld of in een bos loopt, dan denk ik met mijn boerenverstand dat hij het trainingsveld echt associeert met een slagveld.

Privéles lijkt mij goed, rustig opnieuw opbouwen aan de lijn in verschillende situaties, dat jij het vertrouwen op straat in hem terug krijgt. Het is en blijft toch een wisselwerking en als jij met lood in je schoenen naar de hondenles gaat dan voelt hij dat vast en zeker. Nu zijn er hier mensen die veel meer ervaring hebben met honden dan ik, hoop dat ze je meer tips kunnen geven. Ik denk ook dat het goed is dat je daar gestopt ben omdat je volgens mij in een bepaald patroon bent gekomen.

Dag , ik heb precies hetzelfde meegemaakt met mijn reu. Op de hondenschool ging het tot de eerste 2 klassen voorbeeldig en hij slaagde telkens binnen een paar lessen voor zijn volgende examen. Maar eenmaal in de "hogere" klas en m'n reu enigszins op leeftijd van 1 jaar en 3 tot 4 maanden werd hij zeer kieskeurig naar andere reuen. Grommen en trekken niet meer willen luisteren. Naar mijn mening is dit gedrag ontstaan na een aanval van een andere reu toen mijn gos lief naast mij aan het wachten was op zijn beurt.

Zijn gedrag is sindsdien verandert op de hondenschool.
Bij het betreden van het terrein begon hij wild te krabben op de grond na een plasje op zijn spoor te markeren. Op neutraal terrein en zonder halsband is er geen vuiltje aan de lucht en ontmoet hij andere reuen zonder probleem.
Naar teefjes heeft hij nog nooit een uitval gedaan, die vallen meer naar hem uit.

Ik ben gestopt op de hondenschool en ik heb er totaal geen spijt van.
Hij luistert goed en door te gaan schapendrijven kan ik toch met mijn hond werken waaraan we beide veel plezier beleven. Mij gos kan niet tegen afgesloten omheiningen met andere reuen, dat is mijn conclusie dus vermijd ik die situaties. Waarschijnlijk een slechte ervaring.

Hopelijk is dit een beetje een troost dat jouw gos niet de enige gos/hond is die dit heeft.

Zolang je dat voor ogen houdt, dat hij je schat is, gaat het lukken. Ik sluit me aan bij de vorige schrijvers: gewoon wat priveles, leuke wandelingen met hem doen en een tijdje geen gestress van de hondenschool, niet er al te veel een punt van maken, want je weet dat hij goed kan luisteren. Dat hij niet van andere reuen houdt?  Wel, soms moet je dat gewoon respecteren.

Maar wat is dat nu? Ik lees alsmaar reacties dat jullie reuen ook niet van andere reutjes houden? zou dit misschien toch een heel klein beetje Catalaans zijn? (of gewoon... honds?) Ik geef je gelijk als je meteen stopt om naar de hondenschool te gaan. Blijkbaar betekent die hondenschool voor jouw hond niet meer "plezier" maar "oorlog". Als dit al een tijdje aan de gang is, is het een gewoonte geworden om daar andere honden aan te willen vallen.

Denk inderdaad aan privelessen, maar bedenk wel dat het eventueel zou kunnen dat jouw hond niet alleen de hondenschool, maar ook de instructrice van die hondenschool kan associëren met "vechten".
Verlies de hoop niet in jouw hond. Ik kan me goed voorstellen dat je teleurgesteld bent, maar volgens mij valt er nog heel veel van te maken! Trouwens erg goed dat je je niet hebt laten verleiden tot het gebruiken van een pinnenketting!

Sterkte!

Ik  vraag ik me ook af waarom er nou perse geslaomd moet worden. Ooit heeft iemand bedacht dat die oefening gedaan moest worden en nu moet iedereen die oefening doen of die hond en baasje er nu aan toe zijn of niet. Belachelijk, laat zo'n hond en zijn baasje dingen doen waar die wel aan toe zijn en geen stress bij hen bovenhaalt . De hond wordt vanzelf zekerder. Hij komt dan maar later aan slalommen toe, of niet so what . Maar dit soort strijd leveren met de hond slaat nergens op.

Ja hoor, ga maar lekker zelf met je hond aan de slag. Het gaat echt van zelf beter als hij ouder en misschien wijzer wordt. Mijn gos  (een teefje ) is nu èèn jaar(morgen) maar een pittige tante. Gisteren had ze op èèn wandeling drie honden te pakken, maar gelukkig ben ik er bij en roep haar tot de orde madam denkt dat ze de hele wereld de baas is. Ze is nu erg dominant naar jongere hondjes, bijt niet, maar hangt er boven met veel gegrom. Ik neem nu vaak een piep speeltje mee. Vindt ze erg leuk en zo kan ik haar dan afleiden, verder heb ik erg veel geoefend op het hier komen altijd met wat lekkers of een speeltje belonen ook als het wel wat lang duurt. Dus ik hoef maar te roepen en ze komt, erg handig.
Mijn andere gos is bijna 6 jaar en was ook niet zo makkelijk. Nu is het een schatje maar is nog steeds niet zo gek op andere honden als ze naar haar toe komen. Als ze los loopt, geen probleem, dan kan ze weg. Aan de riem is het een ander verhaal. Maar ik ben nog steeds de baas en laat het niet gebeuren en loop als het kan weg en gewoon door, weg bij de andere honden. dus je ziet er is nog hoop en die Gos van jou ziet er erg lief uit.

Wat ook misschien helpt... (bij mij werkt het meestal) is je even concenteren op de dingen die wel goed gaan. Back to basic, kleine dingen oefenen en vooral veel spelen en knuffelen. Eerst weer genieten van de fijne dingen die altijd goed gaan ipv je alleen druk maken om de dingen die nog niet goed gaan of ze nog moeten leren. Dan krijg je weer meer vertrouwen in elkaar. Over dat slalommen wat je schreef ben ik het helemaal mee eens. Wij liepen op de les vaak kris kras door elkaar, je wist dus nooit of je links, rechts, voor of net als je omdraaide een hond tegenkwam. Alles was in beweging en het was zoveel om op te letten voor mijn gos dat ze na een poosje besloot gewoon op mij te letten. Geef jouw gos een lekkere knuffel en geniet van de fijne en leuke dingen!

 

Vandaag dinsdag... de fameuze afspraak met de trainster . De bedoeling was dus dat zij haar moeilijke teefje zou meenemen om samen met mijn gos een "stadsconfrontatie" aan te gaan. Hun reactie op voorbijgangers testen, de nabijheid van andere honden enz. en, van de gelegenheid gebruik maken om tevens wat oefeningetjes te doen.
Zodra zij aan kwam lopen met Dun (de moeilijke madam) vlogen beide honden elkaar in de haren... maar enkel van plezier en om een robbertje te stoeien. We hebben de 2 dan maar een kwartuurtje aan strand laten spelen want voor oefeningen was er op dat moment geen aandacht.

Daarna samen een eindje gewandeld, maar met 2 spelende honden bleek dat niet evident te zijn. Dus, Dun opnieuw de bench in en met mijn gos nu de stad in. Jammer genoeg niet veel honden tegengekomen maar de enkele ontmoetingen (wel teefjes) verliepen prima.

De trainster was aangenaam verrast en kon bij mijn gos geen vleugje agressie bespeuren.

De oefeningetjes gingen vlot en ontspannen en je merkte dat mijnheer van al die aandacht genoot.

Het lopen aan de longe en het terugroepen gaan wonderwel maar aan de korte leiband wil het nog niet goed lukken Hij blijft maar trekken en bepalen waar hij zelf het liefste heen wil.

Ik ben zelf bijzonder trots op dat ventje want dit was de gos die ik haar wou laten zien: een eigenwijs maar heel vrolijk en lief gosje dat heel duidelijk de wil heeft te plezieren.

En het is ons gelukt: ze keek er echt van op! (Hopelijk gaat dit verhaal op de club de ronde )

Conclusie: van nu af aan ga ik zelf (alleen) met hem verder trainen. We laten de club voor wat hij is en binnenkort zal ze mij bellen om samen in de club, in klein gezelschap (2à3 honden) een beetje aan agility te doen. Er zijn ook plannen om binnenkort met hele kleine groepjes van start te gaan.
Misschien is dit in de toekomst wel iets om te overwegen.We zien wel.

Als beloning heeft mijn gosje na afloop nog een kwartuurtje in zee mogen spelen en thuis kreeg hij van mij een piepkip kado. Mijn man is al met de "vang!"training begonnen en nu.......
ligt hij uitgeteld aan mijn voeten te soezen.

De ellende van zaterdag is achter de rug. Ik wil jullie allemaal heel hard bedanken, want ik heb heel veel steun gehad aan jullie reacties en het heeft mij zeker geholpen de juiste beslissingen te nemen. Hopelijk mag dit onderwerp ook in de toekomst hulp bieden aan nieuwkomers

Groetjes,

 

Dat is nog eens goed nieuws,
heel veel succes verders en ik zou dat kwart uurtje strand flink uitbouwen.

Wat fijn dat dit allemaal zo goed is gegaan. Ik ben ook eigenlijk blij dat het rustig in de stad was en je gos daar gewoon lekker heeft kunnen lopen en niet allerlei confrontaties hoefde te ondergaan. 
Nu heeft hij een positieve ervaring opgedaan. Verder willen we natuurlijk in het vervolg nog steeds allerlei verhalen over je gos lezen. Van spelen op het strand en smoezen op de bank, enz.

Heel goed nieuws!
Zo zie je dus dat je gosje de hondenschool associeerde met vechten! Ik wens je veel wandelplezier!

Mag ik een conclusie wagen:

Een gos is zeker geen gewone hond, bij wie het gedrag vergeleken kan worden het het doorsnee gedrag van andere honden. Kennis over en ervaring met het ras is niet overal aanwezig en juist je eigen kennis en ervaring met je eigen hond zijn belangrijk en moet je zwaar mee laten wegen.

Of een cursus, een training, een sport geschikt is voor de hond? Ook niet alle beschrijvingen van de gos die hier de revue passeren hebben de wijsheid in zich, maar kunnen soms heel herkenbaar zijn. Hiermee kan je gesterkt worden in de wereld, die de gos minder kent. Verder kunnen we alleen maar stellen dat de aanhouder wint, je soms lang zal moeten zoeken naar een oplossing maar dat die altijd wel gevonden kan worden.