Speel vaak met je hondje. Een pup heeft dit nodig, maar speel niet te lang achter elkaar met de nog jonge pup.

Let er bij een trekspelletje ook op dat jij (of de kinderen) zelf niet te hard gaat trekken. Hierdoor kunnen (hoek)tandjes afbreken.

Het is verstandig dat jíj met de spelletjes begint en dat jíj ook weer degene bent die met het spel stopt. Op die manier geef je spelenderwijs te kennen dat jij de baas bent.

D.m.v. een spelletje en beloning kan de pup ook de betekenis leren van allerlei woorden (de latere commando’s). Bijvoorbeeld het woordje “Nee” en/of het woordje “Los” of “Hier”.

Als je bijvoorbeeld elke keer als je gaat spelen “hier” zegt, betekent dat woord al snel “hé we gaan iets leuks doen, leuk”. Je hondje zal m.a.w. het woordje “hier” associëren met iets prettigs en naar je toekomen. Handig voor als hij later in het veld loopt en naar jou toe moet komen.

Zo zie je maar, opvoeden van je hondje is vooral spelenderwijs dingen aan- maar ook afleren. Laat hier je eigen creativiteit de vrije loop zou ik zeggen. Enne, goed naar je hondje kijken, zijn gedrag herkennen en, niet in de laatste plaats, bewust zijn van je eigen gedrag.
(zie ook het gossenboek over lichaamstaal).

met toestemming van:

"Puppy in the house"