Een raskenmerk van de gos zijn de dubbele hubertusklauwen aan de binnenzijde van de achterpoten. Sommige gossen hebben deze dubbele hubertsklauwen ook aan de voorpoten.

Wat doen we ermee? Die van mij is een wildebras en mede daardoor heeft hij, denk ik, soms last van met name zijn wolfsklauwen. Aan de voorpoten is hij al twee nagels kwijt, gebroken tijdens iets te ruwe spelletjes door het struikgewas, achter Barsois aan rennend. Van de week liep hij weer mank, dit maal met zijn achterpoot, dat gebeurde toen hij tegen mij op ging staan, controle van zijn poot leverde niets op en nu is er weer niets te merken aan hem. Van de dierenarts hoorde ik dat de dubbele wolfklauwen vaak weggehaald worden om gemene ongelukken ermee te voorkomen. Ben benieuwd naar jullie ervaringen

Eerlijk gezegd tot nu toe heb ik geen problemen met de wolfsklauwtjes. Ook voor zo ver ik weet van anderen geen problemen gehoord. Je hoort het wel eens van de voorpootjes dat daar de klauwtjes problemen geven Wat ik wel denk wil je hem ooit showen of voorbrengen bij een clubdag dan moet hij die klauwtjes hebben zeker als je daar ook de achterliggende gedachten bij hebt dat hij misschien ooit een keer voor de fok gebruikt kan worden.

Ik weet dat er dierenartsen zijn die erg graag snijden. Maakte dat zelf ook een keer mee toen ik een keer bij een andere dierenarts was. Die riep Oh dubbele klauwtjes die kan ik er voor je af halen hoor. Ik zei ; nou dat dacht ik niet want dat is rasstandaard.

Hij heeft er wel een aantal keer last van gehad. Eens kwam hij binnen met een bloedende klauw, was buiten een nagel er afgebroken. Soms als hij ligt (buiten) en weer opstaat blijft de klauw ergens in hangen, laatst ook in een riempje onder aan mijn broek. Eigenlijk gebeurt het vrij regelmatig, ik wilde er ook al eens een berichtje over sturen. Hij knauwt zijn nagels er soms ook zelf af. Ergens kan ik mij de opmerkingen van dierenartsen over wolfsklauwen dus wel voorstellen. Hij heeft er meer hinder dan plezier van. Voorlopig laat ik ze echter wel zitten.