{"id":98,"date":"2007-06-21T20:48:40","date_gmt":"2007-06-21T19:48:40","guid":{"rendered":"http:\/\/donnamosa.nl\/wordpress3\/?p=98"},"modified":"2010-07-15T11:33:22","modified_gmt":"2010-07-15T10:33:22","slug":"en-hoe-het-verder-ging-met-rosa","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.donnamosa.nl\/Gosdatura_puppies\/en-hoe-het-verder-ging-met-rosa\/","title":{"rendered":"… en hoe het verder ging met Rosa"},"content":{"rendered":"

21 juni 2007<\/em><\/p>\n

Gek op elkaar<\/strong><\/p>\n

Kort nadat Gaudy, Sara, Gusto, Rico en Nubia allemaal waren vertrokken hebben we al het hekwerk en de barricades afgebroken en opgeruimd.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Het waren voor Rosa toch al geruime tijd hinderlijke obstakels, ze kwam hoe dan ook waar ze wezen wilde: bij mams. En dat is nu nog steeds zo.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

De eerste nacht heb ik haar in de gesloten keuken achtergelaten en ma donna in de kamer. Piepen natuurlijk, dit ging langzaam over in janken en zelfs dat kon steeds nog een fractie luider. Nou, dat zou over 10 minuutjes wel over zijn….. Na een half uur was het hele huis wakker en trof ik beneden een blij hondje aan: “h\u00e9, je was me vergeten h\u00e8, begon me al af te vragen of je me kon horen. Zo en nu naar mams.” Donna vloog op rosa af en omgekeerd.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Niet vanwege dit vertederende tafereeltje, maar vanwege ons aller nachtrust ter plekke maar besloten dat ze samen in de keuken moesten slapen. De hele nacht goed geslapen. De volgende avond sliep Rosa al. Stiekem Donna naar de kamer gebonjourd, deur dicht en naar boven. Om 4 uur ’s nachts werden we gewekt door een oorverdovende herrie. Nee, dat kan toch niet uit zo’n klein hondje komen? Dus wel. Hup, Donna er maar weer bij en dat is op de dag van vandaag zo gebleven. Iedereen blij!<\/p>\n

\"\"<\/p>\n


\nGek op runderpezen en andere kauwstaafjes<\/strong><\/p>\n

Krijgen ze allebei een staafje moet de \u00e9\u00e9n natuurlijk het lekkers van de ander hebben.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Donna gaat dan linea recta haar staafje begraven<\/p>\n

\"\"
\nde neus van donna verraadt: alweer een staafje in de grond<\/em><\/p>\n

en gaat dan nonchalant bij Rosa liggen die haar dan vrolijk gaat begroeten. Oeps, even niet opgelet en Donna heeft het al te pakken.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Ze rent daarmee in grote vaart door de tuin. Rosa er achteraan. Dat gaat niet lukken, dus dan strategisch aanpakken: vanonder de tuintafel sluipt ze naar donna om vervolgens met een “verrassingsaanval” te komen.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Als dat niet lukt (en dat is altijd het geval, want donna is misschien wel goed, maar niet gek) komt de tralalalala-aanpak: een beetje weglopen, een beetje aan grassprietjes ruiken, een beetje aan de poot knabbelen en als donna dan denkt dat de kust veilig is: hebbes!<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Moe van het spelen kruipen ze bij elkaar.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Tja, het is wat, moeders en dochters …..<\/p>\n

Gek op uitstapjes<\/strong><\/p>\n

We zijn ook al naar de puppyclub geweest. Er waren daar wel erg veel grote puppen. Een kruising tussen een Bouvier en Newfounlander (hoe hebben die ouders elkaar ooit gevonden vraag ik me dan af…) genaamd Bolle was duidelijk favoriet bij Rosa (misschien vanwege de donkere haardos).<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Natuurlijk was die veel te groot om met haar in de speelweide te rausen. Rosa mocht bij de kleintjes in de weide. Noway, niet Rosa, die steekt prompt haar pootjes door het gaas en klimt naar boven…. Waar heeft ze dat toch geleerd? \ud83d\ude42<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

ook al gek op de Maas<\/em><\/p>\n

\"\"<\/p>\n


\nGek op vlees<\/strong><\/p>\n

Ook Rosa heeft liever vlees dan brokken. Of Prins-heerlijk het oude brood oppeuzelen.<\/p>\n

\"\"<\/p>\n

Als je goed naar haar pootjes kijkt zie je dat ze al op een tijgerbolletje begint te lijken. En die tandjes van haar, daar zou menige tijger jaloers op zijn ……<\/p>\n

~~~~~~<\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

21 juni 2007 Gek op elkaar Kort nadat Gaudy, Sara, Gusto, Rico en Nubia allemaal waren vertrokken hebben we al het hekwerk en de barricades afgebroken en opgeruimd. Het waren voor Rosa toch al geruime tijd hinderlijke obstakels, ze kwam hoe dan ook waar ze wezen wilde: bij mams. En dat is nu nog steeds […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[33],"tags":[],"class_list":["post-98","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-en-hoe-het-verder-ging"],"aioseo_notices":[],"aioseo_head":"\n\t\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t\n\t\t