Afgelopen donderdag daalde de temperatuur van Donna.
Een aankondiging dat de bevalling in aantocht was.
Vanaf een uur of 4 ’s middags begon ze te hijgen en werd gaande de dag steeds onrustiger.
Ik ben ’s nachts bij haar gebleven. Een erg onrustige nacht voor donna (en mij).
Ook vrijdag bleef het hijgen doorgaan. Ze werd steeds onrustiger.
Wilde steeds naar buiten om tussen de struiken en verborgen plekjes in de tuin een nest te maken.
Graven, met de neus bladeren erbij duwen, takken die in de weg zaten werden afgebeten.
Heel erg aandoenlijk. Ze wilde haar eigen plekje om te werpen uitzoeken.
Omdat ik zelf een nestje buiten niet zo’n goed idee vond, heeft ze alleen binnen
naar een plekje mogen zoeken om haar eerste pups te werpen.
Het werd een heen en weer geloop tussen werpkist, deurmat, bench en onder de tafel.
Inmiddels was dus de hele benedenverdieping al tot kraamkamer omgebouwd.
Om 4 uur begonnen de weeën.
Om 10 voor 5 kwam na veel moeite de eerste pup.
Donna was vreselijk moe en lag languit. De puppy hebben we even op gang moeten brengen.
Het was, wat later bleek, de grootste van het nest (366 gr).
Na de kennismaking van Donna met haar jonkie kwam de tweede er snel achteraan (5 minuten later).
Deze kennismaking zorgde ervoor dat moeder natuur haar weer nieuwe energie gaf
en als een volleerde moeder werden de andere pups gebaard en verzorgd door haar.
Het laatste huppeldepupje is om kwart voor zeven geboren.
Nadat de eerste drie pups geboren waren hebben we het nestje verplaatst naar de werpkist.

En daar ligt het grut nu heerlijk mooi en gezond te wezen.

Wat een feest!!!!!!

Inmiddels hebben moeder en kroost de “first check-up” door de dierenarts glansrijk doorstaan.
En zeg nou zelf, glanzen doen ze!!