Het gaat allemaal fantastisch!

 Donna loopt nu al wat vaker uit de werpkist, maar alleen als het grut slaapt.
Zodra ze een piepje hoort stuift ze er weer naar toe om elke pup weer te likken, te likken en te likken.
Wat erg mooi is om te zien is hoe ze een puppie die is weggerold van het groepje weer naar zich toekrijgt: ze rekt zich dan met haar snuit naar deze tijdelijk ontheemde pup en begint te likken. Ook als ze niet helemaal met haar tong bij de pup kan komen, omdat ze niet kan gaan verliggen in verband met de andere kleintjes,
draait de verdwaalde puppy onmiddellijk richting de geur en warmte van de tong en is in een ommezien weer “thuis”.

Een ander prachtig schouwspel is het steeds weer in orde maken van het “noodnest”.

Donna gaat dan naar buiten om onder “haar” struiken weer te graven en bladeren te verzamelen. Met dit droge weer zie je dan hele stofwolken onder zo’n struik vandaan komen. Helemaal stoffig en onder de bladeren en takjes snelt ze dan weer naar binnen.

Eenmaal daar aangekomen ziet ze dat alles veilig is voor haar pups en gaat ze er voldaan bij liggen. Dus we kunnen allemaal gerust zijn: als er hier in huis gevaar dreigt heeft Donna al een veilig onderkomen voor haar puppies. Nu wij nog … 🙂

Eens even kijken, de pup met het gele lintje is een reutje.
Het andere donkere reutje ligt met z’n snuitje bij moeders,
het derde reutje heeft een groen lintje, roze is een teefje, evenals rood.
Het derde teefje heeft geen lintje en is volgens mij altijd aan het drinken, verstopt tussen de haren.
Dus haar zien we niet zo vaak. Op de tweede foto hierboven is het me toch gelukt: ze “stapt” over de poot van mams op zoek naar …… tja, wat denk je