12 juli 2007
13 weken
Hoi Marga,
Eindelijk weer een berichtje van mij.
Het duurde eventjes maar de weken vliegen voorbij hoor ik het baasje zeggen, maar ik zie alleen maar vogels, blaadjes en andere dingen vliegen.
Ik ben helemaal gek op water maar dat is ook niet raar natuurlijk. Ik doe mijn kennelnaam wel eer aan volgens mijn baasje 😉
Ben samen met mijn grote vriendin Salou naar de dierenarts geweest. Lekker grommen naar andere honden, maar dat viel niet echt in de smaak bij mijn baasje.

Op een avond kreeg ik heel weinig eten en ik dacht, wat is dit. Maar wat bleek, we gingen naar cursus. Cursus dacht ik. Helemaal niet, voerbak vullen. Maar nee, in de auto, naar een groot veld en joepie spelen. Dus niet. Stom aan een riempje lopen en met je kont in het natte gras zitten. Maar elke keer als ik ging zitten hoorde ik een raar klikje en kreeg ik een koekje. Dus alles wat mijn baasje vraagt doe ik wel voor een koekje. Als ik zin heb, maar daarvoor ben ik ook pup zegt mijn baasje.
En dan mijn huisje. Elk dingetje wat ik in de tuin of in huis vind sleep ik naar mijn bench, maar als iedereen slaapt gooi ik alles door de keuken heen.

Maar het allerleukste is om midden in de nacht de mand met lege flessen leeg te halen en daar mee te gaan spelen. En dat maakt een lawaai. Maar na 10 minuten kwam vrouwtje en heeft alles achter een deur gezet. Nu mag het alleen nog overdag. En mama Donna hier ruim ik alle lege wc rolletjes op. Die gaan allemaal in de bench. Soms pas ik er zelf haast niet meer bij 🙂
Mijn baasje is gek op plantjes in de tuin, maar ik vind de potjes eromheen veel leuker net als veel broertjes en zusjes.

Nu even over mijn vriendin Salou. Die is toch soms chagarijnig. Niet normaal. Ligt ze lekker te slapen, heb ik een turbo-uurtje, spring ik in volle vaart boven op haar en dan wordt ze toch boos. En roept mijn vrouwtje ook nog eens heel hard NEE. Vind je dat niet stom. Moet ik of liggen of alleen spelen. Maar als ze weer uitgeslapen is vindt ze me helemaal het einde.

Regen. Regen is water. Helemaal top. Vrouwtje vergeet dan gieters en emmers leeg te gooien. Leuk. Hard langs de heg sjeesen, op de kop in de gieter, kijken of je de bodem eruit kunt graven, terug door het zwarte zand (met je natte poten), spring je in een emmer met water, diepzeeduiken, terug door het zand, kijken in de gieter naar de waterstand, rondje tuin en dan begint hetzelfde rondje weer.

En dan komt het allerleukste. Zo naar binnen met je modderpootjes, gaan zitten bij de koekjespot (hondekoekjes) en dan hopelijk een koekje krijgen. Lukt niet altijd maar met een high five (heb ik geleerd van Salou) succes verzekerd.
Deze week mocht ik ook even met vrouwtje mee de geiten en kippen naar buiten doen. Nou, eieren kunnen we voorlopig wel vergeten zei het vrouwtje. Wat een paniek. En wat deed ik nou eigenlijk. Niks. Beetje blaffen en hard hollen. Wel aan de lijn. Maar toen kwam die ene geit wel erg dicht bij met zijn horens. Toen maar gauw achter vrouwtje gaan staan.

Zo, vrouwtje vind het tijd om weer een rondje door het dorp te gaan lopen dus je snapt het: ik moet mee. Tot gauw en iedereen prettige vakantie.
high five van Nubia en Salou

~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Marga, zei op : 12 July 2007 at 10:34 pm
Het is wel erg lachen, met al die puppy-sprongen. Wat zal het een mooi gezicht zijn geweest, van een modderige nubia �n van het baasje
Heerlijk buiten in het groen en wat een energie zit er dan in zo’n klein hondje.
Knap hoor, die wc-rolletjes opruimen, waar heb ik dat meer gezien en nu ook nog de flessen herschikken. Ben benieuwd wat het volgende is.
En wat fijn om te zien dat het tussen Nubia en Salou goed gaat. Wat een heerlijk stel�samen en ze kleuren ook nog zo mooi bij elkaar.
Nu nog vrede sluiten met de geiten en de kippen, en dan….. misschien wennen aan een ezeltje
Groetjes, Marga
P.s.: heeft Nubia geen last van “hairballs” van de haren van Salou? Op de foto zie ik dat zij, net als Rosa, zo lekker in die haardos gaat hangen.
Jacqueline, zei op : 12 July 2007 at 11:34 pm
Leuk verhaal hoor
Opa Ravel en ik hebben er hard om moeten lachen.
Jacqueline, Mo, Ravel en tante Tierra