8 juli 2007
12 weken
Hallo allemaal,
Gisteren was ik weer bij flupke en sloeber, met flupke is het altijd feest. We zijn gaan wandelen op de dijk in oostende waar hééél veel volk was, veel go-carts, en straatmuzikanten die heel veel lawaai maakten. Ik vond het echt allemaal eng en wou meteen in de armen van mijn baas, maar nu ik al 6,5 kilo weeg kan mijn baasje dit niet zo lang volhouden.
Dus na een terrasje waar wij even bijkwamen gingen we maar weer naar oma’s huis. Daar hadden we weer lol! Flupke en ik hebben lekker gespeeld ,we renden steeds maar harder en harder achter elkaar aan. Tot ineens het noodlot toesloeg, Ik vloog uit de bocht.. wou remmen.. maar helaas ..ik kwam met een vreselijke harde knal tegen de kast van oma aan. Ik kon nog amper op mijn rechter voorpoot staan en schreeuwde het uit van de pijn. Flupke wou mij troosten met likjes maar voor mij was de liefde uit ik verzette geen poot meer.
Mijn baasje heeft me dan maar opgetild en in de auto gezet zo ben ik slapend naar huis gereden.
Toch was mijn baasje deze morgen er niet helemaal gerust in en belde ze de dierenarts, ik mocht meteen gaan. Echt blij was ik niet want ik vind het een enge man. Ik was daar al eens eerder in de week voor mijn prikje en omdat ik niet op de onderzoekstafel wou blijven zitten pakte hij me stevig beet in mijn nek en moest ik heel rustig blijven en niet meer huilen pas dan liet hij me los 🙁 En ik, ik bleef dan ook maar mooi zitten. Dus ik was deze man echt nog niet vergeten.
Deze morgen was hij wel aardig hij onderzocht mijn poot van elke teen tot aan mijn schouder, en ja hoor bij mij schouder schreeuwde ik weer van de pijn daar zat het dus.Waarschijnlijk een stukje van het puntje van mijn schouder. Ik kreeg een pijnstiller (weer een prik) en rust voorgeschreven zodat het zich spoedig kan herstellen.
Nu kun je zien aan een paar foto’s dat ik buiten een bench in huis en een stoffen bench in de auto,
een orange kussen in de keuken heb,
een grijs kussen in de woonkamer,
een wit kussen in de bureaukamer heb,
en dan pik ik soms ook duck zijn ouwe mand of zijn groene kussentje in de keuken in.
Ik wil maar zeggen rustplaatsen genoeg!! Alleen kost het me wat moeite om van het ene kussen naar het andere te gaan !!
Spelen met de zonnebloemen,
rennen achter lege petflessen
en plastic bloempotjes die zomaar wegwaaien,
dat kan nu even niet 🙁
Eén troost had ik wel, vandaag het was vlees -en botdag en dat bracht wel wat soelaas. Gelukkig was de tuinman er niet want van die grasmaaier ben ik hééél bang , (ik verstop me dan achter de poot van de tuintafel)
zo kon ik in de tuin lekker op mijn bot kauwen.
En nu ben ik toe aan rust!!
Daaaag allemaal !!
Tot de volgende keer
Hopelijk ben ik dan weer helemaal beter.
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Marga, zei op : 8 July 2007 at 10:47 pm
Sjonge Gusto, wat maak je me nou!
Het kan allemaal in een oogwenk gebeuren als de hondjes met elkaar stoeien. Ik hou hier ook regelmatig mijn adem in. Net als laatst, toen vloog Rosa in een stoei- en renpartij ook uit de bocht en ging rakelings langs de pilaar buiten. Pfff, dat geeft ook niet mee.
Hopelijk is er een voorspoedig herstel (jonge hondjes helen snel) zodat er weer volop gespeeld kan worden.
Heel veel beterschap!!
Groetjes, Marga
P.s.: is de dierenarts er soms eentje “van de ouwe stempel”, gelukkig was hij de laatste keer aardiger
Monique, zei op : 10 July 2007 at 5:15 pm
Hoi Gusto
Jeetje, wat een pech zeg. Lastig he al die opstaaksels in de kamer, waarom zetten onze baasjes en jou Oma dat toch allemaal neer. Nu kunnen wij niet lekker spelen en moeten we steeds opletten. Nou dat moet jij dan toch maar doen de volgende keer want dit is niet fijn. Ik wens je veel beterschap toe en laat je maar extra lekker verwennen op al die prachtige kussens van jou.
Pootjes van Sara