17 juni 2007
Waf, waf hoi Marga,
hier ben ik, Sara, eindelijk. Ik ben nu een week in Oss en het bevalt me wel goed.
Ze hebben hier een hele leuke tuin waar ik fijn verstoppertje kan spelen en ik kan leuk spelen tussen de plantjes.
De eerste nacht dat ik hier mocht slapen ging alles heel goed, maar de nachten die daar op volgden werd het wel wat minder en huilde ik ’s nachts wel een paar keer. (Er waren zo van die harde knallen buiten dat vond ik een beetje eng).
Hé, ik ben er twee
Dan kwam het vrouwtje om mij te troosten en mocht ik even een plasje in de tuin doen. Daarna ging ik weer lekker slapen, maar om zes uur ben ik er al weer hoor, al dat uitslapen is niets voor mij.
Ik hoor zo af en toe van mijn nieuwe baasjes dat ik een hele lieve knuffelkont ben, maar dat ik ook heel goed weet wat ik wil. (klopt dat?) Ik vind het ook erg leuk om in de benen en tenen te bijten maar dat mag ik niet, flauw hoor.
Woensdag mocht ik in de auto mee en gingen we een stukje rijden. Mijn vrouwtje zei dat ik naar de dokter moest voor een prikje. Ik kreeg een lekker koekje en heb niets van het spuitje gevoeld. De dokter vond mij heel mooi, maar ze kenden geen gossen of de naam Catalaanse herder snap jij dit nou? ikke niet!
De kindjes vind ik ook erg lief hier en ze willen steeds met mij spelen, maar mijn baasje en vrouwtje zeggen dan dat ze moeten stoppen en dat ik weer naar bed moet. Weet je wat ik ook al heel goed kan, plassen en poepen in de tuin en ’s nachts op een krant.
Mijn baasjes doen altijd zo blij als ik het in de tuin doe en dan krijg ik een heeeeel klein koekje en dat vind ik wel lekker dus ik denk dat ik daar maar mee door ga.
Eten doe ik niet zo veel, ik krijg drie keer per dag brokjes en ’s avonds als mijn baasjes hebben gegeten krijg ik lekker vlees dat vind ik wel erg lekker en heb mijn bordje binnen een minuut leeg. Op woensdag kreeg ik alleen maar vlees en dat vind ik me toch lekker. Ik hoop dat het weer snel woensdag is want dat is toch wel mijn favoriete eten. Met mijn vrouwtje knuffel ik het meest en ik wil ook altijd graag bij haar zijn, maar als mijn baasje komt is het ook feest. Ik ben dan zijn scheetje, meisje en schatje, lief he.
Hoe is het bij jullie? En hoe is het met mijn mama Donna en zusje Rosa? Hebben ze het fijn samen? Ik mis jullie wel hoor, maar ik heb het hier goed en wil nog wel heel lang blijven. Voor nu stop ik er even mee want mijn pootjes doen zeer van het typen. Ik stuur nog wat foto’s na dan kunnen jullie ook kijken hoe het hier is.
Heel veel pootjes en likjes van mij en jullie krijgen ook nog de groeten van mijn baasjes Waf, waf tot gauw. Sara xxx
~~~~~~~~
ar, zei op : 20 June 2007 at 4:57 pm Bewerk Reactie
Hoi Sara,
Leuk iets van je te lezen en te zien!!
Wat is dat toch een reuze uitvinding dat internet !!
Zo kunnen we toch lekker in kontact blijven met elkaar.
Ik ,ik moet zeggen dat ik niet op die belgische kranten ga. Wanneer er eentje op de grond ligt dan doe ik het meteen in snippertjes, handig en plaatsbesparend in de papierbak. Wanneer ik een grote hond zie aankomen duik ik snel achter mijn baasje, ik mag dan veilig in de armen maar een kleine daar ga ik kwispelend naartoe. Vanavond weer puppyschool! Ga jij ook al ?
Ik ben niet zo’n knuffelgosje maar wanneer mijn baasje een voetje verzet daar gaan mijn pootjes achter.
Zo dat was het weer.
Dag lieve zus, tot de volgende keer!!
Doei marga
Marga, zei op : 20 June 2007 at 10:48 pm Bewerk Reactie
Ja die Sara, zij heeft eigenlijk altijd geprobeerd om de krant op tijd te halen. Lukte niet altijd hoor, maar de bedoeling was goed Rosa ziet hier de hele huiskamervloer, zoals eigenlijk wel te verwachten was omdat ze in het nest hier wel haar behoeften op mocht doen, als ��n groot hondentoilet. Grmpfff. Dat gaat tijd kosten. Donna helpt me nog steeds om het spulletje op te ruimen…. Ik tref daarom ook ’s ochtends nooit nattigheid aan. En dat is dus echt niet omdat Rosa zo voorbeeldig haar plas ophoudt. Ik ben benieuwd hoelang Donna dit nog blijft doen. Ze zal toch wel eens moeten inzien dat haar dochter moet leren om�haar eigen rommel niet overal te laten slingeren ….